KOORDYNACJE DZIEDZICZNE

Na to pies podbiegł zaraz do metronomu, który tykał sobie równomiernie, i podskakując, łasząc się, merdając ogonem, skomląc’ innymi słowy całym swym psim zachowaniem wyka­zał, ze oto prosi o jedzenie swego pana czy też star­szego towarzysza w sforze. Ślinił się przy tym gwał­townie, chociaż metronom wcale nie przyspieszył ude­rzeń, bodźca warunkowego zatem nie było. Wypra­szanie jedzenia i wzajemne karmienie są to zachowa­nia bardzo rozpowszechnione u społecznie żyjących Canidae. Według Crislera już jednoroczne wilki kar­mią obce młodsze szczenięta, u likaonów (Lycaon picfws L.) osobnik, któremu powiodło się na polowaniu karmi wszystkich członków stada. Koordynacje dziedziczne proszenia są u obu tych gatunków takie same jak u psa domowego. One to właśnie, nie zaś tylko wydzielanie śliny, upostaciowują reakcję, którą uwa­runkowano w klasycznym eksperymencie!

Witaj nazywam się Tomasz Kowalski i jestem autorem tego serwisu. Od zawsze stawiam na edukację. Bloga prowadzę w formie pasji i próby podzielenia się z Wami moją wiedzą. Zapraszam do czytania!