KODOWANIE INFORMACJI

To wyjaśnia, dlaczego gdy tylko poznano genetyczne kodowanie informacji w cząsteczkach łań­cuchowych, zaraz tak wielu poważnych badaczy wy­stąpiło z hipotezą, że podobna jest procedura utrwa­lania wiedzy nabywanej w doświadczeniu osobniczym i gromadzonej w pamięci. Jednakże hipoteza ta wzbu­dza bardzo poważne wątpliwości. Jeśli by była słusz­na, znaczyło by to, że muszą istnieć dwa niezależnie od siebie funkcjonujące mechanizmy, z których jeden natychmiast „zapisuje na taśmie” wszystkie nadcho­dzące impulsy nerwowe, tzn. wytwarza z ich ciągu czasowego przestrzenny układ odpowiedniej cząstecz­ki łańcuchowej szyfrującej fakty swoim kodem. Dru­gi mechanizm musiałby umieć odczytywać ten kod i przekładać go z powrotem na impulsy nerwowe skoordynowane czasowo i przestrzennie.

Witaj nazywam się Tomasz Kowalski i jestem autorem tego serwisu. Od zawsze stawiam na edukację. Bloga prowadzę w formie pasji i próby podzielenia się z Wami moją wiedzą. Zapraszam do czytania!